روانشناسی در ایران باستان

  • ۰

روانشناسی در ایران باستان

✅روان و روانشناسی در ایران باستان

در اعتقادات و باورهای ایرانیان باستان، روح انسان دارای سه جنبه است که عبارتند از دئنا یا دین ، فروش یا فروهر و روان. روان که در زبان اوستایی urvan و در زبان پهلوی ruwān خوانده می شود، قسمت سوم روح است. بر خلاف دین و فروهر که خارج از بدن انسان هستند، روان نیرویی درونی و بخش اساسی روح آدمی است که دیوان حتی پس از مرگ نیز به دنبال ضایع کردن و فرستادن آن به دوزخ هستند. در کتاب های دینی ایرانیان باستان مانند دینکرد و زادسپرم ، بیشترین بهره روحانی به روان اختصاص دارد و همچنین روان، خدای و مدبر تن نامیده می شود که مسئولیت خواب و رویای آدمی نیز بر عهده آن است.
واژه روانشناس به صورت ترکیب ruwān-šnās در روایت یادگار بزرگمهر، بند ۱۶۶،در روایات پهلوی آمده است. روانشناسی به صورت یک مهارت در اختیار روحانیون و والیان دینی ایران باستان قرار داشته است چراکه حفظ آن در برابر دیوان و جلوگیری از رسیدن آن به دوزخ از وظایف آنان است. آمده است که روانشناسی که خود را تسلیم دروغ، شهوت و آز سازد و برای سود ناسپاسان بکوشد، دچار خسران آخروی و عذاب الهی خواهد شد.
🍃___________________
🎌


Leave a Reply